Hazan mevsiminde deniz yüzüne hasret; bakışlarında seda; dalgalar konuşur benimle; ses verir; söyler türkümüzü; Fısıltısındaki tınıda; tanıdık sesinle karşılar beni.
Deniz soğuk; ilintili bir yalnızlığı bırakarak o sahile; gözlerimde hüzünlü seslerle; seni beklerim...
Damlalar kadar çok; içimizdeki kırılganlıklar; denizler kadar çok içimizde hüzünler... Girdaplarında yaşam çırpınır durur dalganın; söylediği şiirler yabancılaşmadan; ve bir yaşamın en gereklilik anında gelişinle bütünleşir tüm sözler; tümden gelimlere tamamen senli anılar...
Hani türküsünü ezberlettiğimiz deniz kıyısı var ya işte oradayım; ve bekliyorum...